ชะรอยวันนี้เราคงก้าวเท้าผิดข้างออกจากบ้านละมั้ง เพราะวันนี้มีเรื่องอัดอั้นตันใจเกี่ยวกับการเอารัด
เอาเปรียบกัน จนสุดท้ายก็ได้ยกมันออกไปโดยการบอกรอง ผจก พอบอกไปก็โล่งใจเป็นปลิดทิ้งเพราะอย่างน้อยผู้ใหญ่ก็ได้รับฟัง จะทำอย่างไรต่อไปนั้นก็ว่ากันอีกที โล่งใจได้ไม่นานนักก็มี "ควายเคยเผือก" วิ่งเิอาเขาไสเ้ข้ามาอย่างจัง บอกเราไปฟ้อง เค้า ตัวเราเองก็เป็นเหมือนกัน ไม่ทำนุ่นนี่่ แหม๊ ถ้าไม่อายุมากกว่าพ่อจะเอารองเท้าตบปาก ไอ้ที่บอกว่าไม่ทำหนะ ตูข้าเพิ่งจะทำเสร็จไปหมาดๆ ไม่นานเกิน ชม นี้เอง ไม่หัดแหกตาและใช้สมองที่มีอยู่น้อยนิดพิจารณาดูว่้าที่พูดมา มันถูกต้องมีเนื้อความแค่ไหน ไปปกป้องอีกฝั่งโดยไม่ได้แหกตาแหกหูรับรู้ความจริงห่าเหวอะไรเลย เลยเกิดอาการนอยๆ กินไปที่ระบบสมอง เลยทีเดียว
 
ข้ามเรื่องนั้นไปเก็บมันเอาไว้ก่อน เอาสมองมาทำงาน แหม๊ เจ้าประคุณแจคพอตแตก เมียเพื่อนไม่สบาย
ก็เลยต้องกระเตงกันไปส่ง โรงหมอ ก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอก คนป่วยมันจะห้ามได้ไง ก็คิดแต่ว่ามันคงเป็นความซวยของตูเอง ที่ไม่ดูเท้าก่อนออกจากบ้าน เลยทำงานหัวโต ใน ชม โอที ที่ไม่ได้อยากทำแบบนี้ 
 
เฮ้อ พรุ่งนี้ก็ Ot อีก ควายมันจะแทรกอีกมั้ยเนี่ย
 
ปล. ไม่ได้ว่าควายโง่แต่อย่างใดแค่ใช้เปรียบเปรยตามสำนวนที่มันมีมา